เพื่อไม่ให้งงจะสรุปการเดินทางสั้นๆ ไว้ตรงนี้ คือ
เริ่มจากนั่งรถไฟจากหาดใหญ่ไปลงปาดังเบซาร์
ต่อรถไฟจากปาดังเบซาร์ไปบัตเตอร์เวอร์ธ
จากบัตเตอร์เวอร์ธ ต่อเรือเฟอร์รี่สู่เกาะปีนัง
ขากลับก็เดินทางเหมือนเดิมแต่ย้อนกลับ
เพื่อไม่ให้งงจะสรุปการเดินทางสั้นๆ ไว้ตรงนี้ คือ
เริ่มจากนั่งรถไฟจากหาดใหญ่ไปลงปาดังเบซาร์
ต่อรถไฟจากปาดังเบซาร์ไปบัตเตอร์เวอร์ธ
จากบัตเตอร์เวอร์ธ ต่อเรือเฟอร์รี่สู่เกาะปีนัง
ขากลับก็เดินทางเหมือนเดิมแต่ย้อนกลับ
Entopia ชื่อเดิมคือ Penang butterfly farm ใครที่รักสัตว์ ชอบธรรมชาติ ชอบดูแมลง ที่นี่เป็นอีกที่ที่ไม่ควรมองผ่าน ด้วยค่าเข้าชมที่ 75rm ในเรทของผู้ใหญ่ หลังจากเดินจนครบ กลับไม่รู้สึกเลยว่าแพง Entopia แบ่งเป็นสองโซนใหญ่ๆ คือ Natureland และ The Cocoon
วันนี้ได้มีโอกาสแวะไปชมพิพิธภัณฑ์กล้องเก่าในปีนัง ซึ่งที่นี่ถือว่าเป็นที่ที่คนรักกล้องไม่ควรพลาด โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบกล้องเก่า ที่นี่มีการจัดแสดงกล้องอายุกว่าร้อยปี ไปจนถึงกล้องสปายที่สายลับในหนังใช้กัน
หากเอ่ยเรื่องเที่ยวขึ้นมาแล้ว ใครบ้างไม่ชอบไปเที่ยว เพราะนอกจากจะได้หลีกหนีความวุ่นวายแล้ว ยังได้ผ่อนคลายเติมวิตามินให้กับความรู้สึกของตัวเองให้ Happy ขึ้น และในวันนี้เราจะมาแนะนำการท่องเที่ยวของประเทศไทยเราเอง โดยไม่ต้องแพ็คกระเป๋าไปไกลถึงต่างประเทศ ให้เสียค่าใช้จ่ายเพิ่ม และในบางประเทศก็ยังมีการกักตัวนักท่องเที่ยวต่างชาติอยู่ เกรงว่าหากไปเที่ยวต่างประเทศช่วงนี้ อาจจะได้ไปพักผ่อนในห้องกักตัวแทน
52 นาทีที่อยู่บนเรือ หลังออกจากท่าเรือควนตุงกู (ท่าเรือเกาะมุกต์) ให้ความรู้สึกไม่นานเลย คงเป็นเพราะทิวทัศน์และเพื่อนร่วมทางที่ทำให้การเดินทางแบบ งงๆ ครั้งนี้ไม่น่าเบื่อ น้ำใส หาดทรายยาว 2 กิโลเมตร และประการังที่เราสามารถพายเรือแคนนูออกไปสำรวจเองได้ คือสิ่งที่จะได้เจอเมื่อไปถึง เกาะกระดาน จังหวัดตรัง
ชักเริ่มหลงใหลการเดินทางที่ไม่รู้ว่าปลายทางคือที่ไหน ครั้งนี้หัวหน้าทริปได้ปักหมุดปลายทางช่วงหยุดยาว 3 วันใว้ที่กันตัง อำเภอเล็กๆ ที่มีสถานที่ดังๆ หลายแห่ง และหลังกินอิ่มแบบจุกๆ กับราดหน้าร้านล่อคุ้งที่เป็นหนึ่งในสถานที่แนะนำของเมืองกันตังแล้ว ปลายทางที่แท้จริงของเราก็คือ หม่าโถว – Matou Hostel & Cafe
ทุกการเดินทางไม่มีอะไรเสียเปล่าถึงแม้ว่ามันจะผิดแผนแค่ไหนก็ตาม, ในทริปเกาะหลีเป๊ะของผู้เขียนครั้งนี้ทำให้ได้เรียนรู้ว่า การตัดสินในลงเรือในวันที่มีพายุเข้าเป็นการตัดสินใจที่ผิดอย่างยิ่ง ถ้าตัดเรื่องเสี่ยงตายออกไป ก็ยังต้องเจอกับคลื่นลมลูกใหญ่ ที่กับตันเรือต้องต้อสู้ไปตลอดเส้นทาง โดยมีเราเป็นเหมือนทหารราบหลบอยู่หลังบังเกอร์ ทำได้เพียงภาวนาให้กระสุนปืนใหญ่ยิงมาไม่ถึง…สุดท้ายก็ไปไม่ถึงฝั่ง
30 นาทีผ่านไป เรือเริ่มลดความเร็วเข้าเทียบท่าที่เกาะแรก เกาะราชา เวิ้งน้ำใสๆ ของอ่าวปะตก คือภาพแรกที่ได้เห็นเมื่อมองกลับไปยังทางเดินเข้าเกาะ ทรายละเอียดสีขาว น้ำทะเลสีฟ้าใส ขนาบไปด้วยแหลมทรงโค้งยื่นออกไปกลางทะเล